Zware klus

Al tijden neem ik me voor meer te bloggen en jullie (honderden lezers per dag) op te hoogte te houden van mijn vorderingen in het bereiken van mijn dromen en verlangens. Maar de laatste tijd is het stil op dit blog. Heel stil. Er bestaat zoiets als 'de waan van de dag'. Je werkt fulltime. Je moet boodschappen doen. Koken, wassen, vrienden, familie het komt allemaal voorbij en op het eind van de week is er geen blog geschreven en nog geen succes geboekt.

Om je dromen te bereiken en je verlangens te realiseren, is er toewijding nodig. Je baan opzeggen, de boodschappen door een ander laten doen en het huishouden volledig uitbesteden (Ik doe nu net of ik zoveel doe ik het huishouden, maar dat valt alles mee) en dan kun je je concentreren. Focussen op het bereiken van je doelen. Maar dat is scary shit. Je zekerheid opzeggen voor een droom? Je maandelijkse inkomen opzij schuiven? En wil ik dat wel? Na zeven jaren werken voor de gemeente Rotterdam lijk ik eerder meer verliefd te worden op die mooie stad, dan minder. En dan heb ik ook nog eens waanzinnige collega's. Maar veel enger is nog jezelf te verbinden aan het uiteindelijke resultaat. Want stel je voor dat het niet lukt? Dat je niet in staat bent je dromen en verlangens niet te realiseren? Dan ben jij niet gelukt. Dan ben ik niet gelukt.

Het gaat uiteindelijk om volledige overgave. Het gaat er om als mens je volledig over te geven aan jezelf en het dan allemaal te laten gebeuren. Ik ben er nog niet. Misschien zijn mijn overtuigingen op dit moment de grootste blokkades. Ik ga er mee aan de slag en houd jullie op de hoogte.

Ondertussen ben ik naast het werk, de boodschappen en het koken een nieuwe blog gestart. Heel enthousiast. Kijken wat er volgende week van is gekomen.....